# Soporte grupal ### Title Soporte grupal ### Patlet que acontece se un equipo ou unha persoa abandona un proxecto InnerSource? Para manter vivo o proxecto fórmase un novo grupo de colaboradores/as interesados/as. ### Problema * Un proxecto InnerSource popular queda orfo. * Non se conta cun sitio claro para a súa publicación. ### Historia Máis de 50 proxectos de toda a compañía empregan unha libraría de *widgets* UI. O equipo disólvese ao esgotarse o financiamento do equipo propietario da libraría. Nun principio, ninguén se decata mais, despois dalgún tempo, cada vez que alguén pregunta quen é o/a propietario/a, non hai resposta. Que vai pasar agora? Os novos equipos evitarán usala? Estancarase o proxecto e permanecerá así ata que finalmente os/as seus/súas usuarios/as se vexan obrigados/as a cambiar a outra cousa? Unha mágoa se iso pasase cun proxecto bo e perfectamente útil! ### Contexto * Proxecto InnerSource popular. * Consumido como unha dependencia do tempo de compilación (por exemplo, o módulo de código). * Ninguén lle presta soporte de forma activa. * A compañía non pode asignar un equipo de soporte. ### Aspectos que mellorar * Ninguén ten asignado como traballo principal encargarse do caso. * Todos/as están ocupados/as. * A migración fóra do proxecto ten un alto custo. ### Solucións Convocar voluntarios/as interesados/as de calquera sector da compañía para formar un grupo de [*trusted committers*](https://patterns.innersourcecommons.org/gl/p/trusted-committer) que dean soporte ao proxecto. Pode ser preciso pórse en contacto con individuos específicos, en función do historial de uso e *commits*. É importante que sexan suficientes para que a carga de cada un/unha deles/as sexa razoablemente pequena. Ao formarse, este grupo debería identificar ou constituír unha [documentación base estándar](https://patterns.innersourcecommons.org/gl/p/base-documentation) e [ferramentas de comunicación](https://patterns.innersourcecommons.org/gl/p/communication-tooling). O grupo fará o posible para xestionar estes aspectos do proxecto: * **Mantemento**. Se o proxecto está totalmente roto para o caso de uso estándar, haberá que arranxalo. É preciso manter o proxecto actualizado a medida que as dependencias e os marcos que usa seguen a desenvolverse. * **Incorporación**. Se alguén ten unha pregunta sobre como empregar o proxecto, haberá que asegurarse de que obtén unha resposta razoable. * **Actualizacións**. Se alguén quere engadir novas funcionalidades ao proxecto, proporcionaráselle o deseño e soporte técnico precisos para a súa contribución, de xeito que sexa tanto bo para eles/as como para o proxecto. As *pull requests* entrantes revisaranse de maneira oportuna. Posto que o grupo está formado por voluntarios/as, é importante comunicar que o soporte é só o seu «mellor esforzo». E, en consecuencia, este modelo de soporte non é adecuado para proxectos de produción críticos en tempo de execución como as *live* API. Será máis axeitado para proxectos que se consomen no tempo de compilación, como librarías/paquetes/módulos. Non se espera que o grupo introduza ningunha funcionalidade nova para outros. ### Contexto resultante * Soporte feble para o proxecto InnerSource. * A longo prazo, é probable que volva faltar o soporte nalgún momento. Polo que se o proxecto continúa no tempo, deberá empregarse este período de soporte grupal estable para dar cunha forma duradeira de mantelo (por exemplo, o [*core team*](https://patterns.innersourcecommons.org/gl/p/core-team)). ### Fundamento A xente xeralmente estará disposta a axudar. Se alguén quere converterse en [*trusted committer*](https://patterns.innersourcecommons.org/gl/p/trusted-committer), o máis probable é que un gran número de persoas estean de acordo. Sentirse parte dun grupo e ter certa estrutura e responsabilidade, en xeral, motiva á xente a dar o máximo posible, o que a meirande parte das veces acaba sendo suficiente. ### Exemplos coñecidos * WellSky ### Estado * Estruturado ### Autoría * [Russell R. Rutledge](https://github.com/rrrutledge) ### Tradución * Leticia Gómez Cadahía * María Lucía González Castro